Wachten

De zon des winters staart me achter 't glas verwonderd aan
Zich afvragend waarom haar straal mijn huid niet mag beslaan
Bekoorlijker kan 't land niet zijn, maar 't lijkt nu niet te kunnen
Me zorgeloos in 't brandend sneeuw wat rein geluk te gunnen

Geen frisse lucht of esthetiek kan nu genoeg verstrooien
Om de zucht die mijn vizier vernauwt te dimmen en te dooien
De kamer wordt een waarlijk hol, maar niemand uit gemis
Steeds klaarder wordt dan mijn gebrek aan wat bijzonder is

Voor niets echt groots bestemd zijn doet meer pijn dan ooit gedacht
De dood lijkt plots niet meer zo onaantrekkelijk, eerder zacht
Want wat heeft het voor zin zich tot z'n honderd weg te slijten
Als niemand ooit die honderd jaar met passie zal bepleiten

Mijn lijn met de buitenwereld geeft geen hoopvol teken
De nietsnut die ik ben verkiest bedroefd het eeuwig deken





Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Certifying the Neighborhood of the Mind

To start off this blog, I'd like to cite the following passage from Walker Percy's brilliant novel,  The Moviegoer : Panic in the Streets  with Richard Widmark is playing on Tchoupitoulas Street. The movie was filmed in New Orleans. Richard Widmark is a public health inspector who learns that a culture of cholera bacilli has gotten loose in the city. Kate watches, lips parted and dry. She understands my moviegoing but in her own antic fashion. There is a scene which shows the very neighborhood of the theater. Kate gives me a look-it is understood that we do not speak during the movie. Afterwards in the street, she looks around the neighborhood. "Yes, it is certified now." She refers to a phenomenon of moviegoing which I have called certification. Nowadays when a person lives somewhere, in a neighborhood, the place is not certified for him. More than likely he will live there sadly and the emptiness which is inside him will expand until it evacuates the entire nei...
Meer lezen

Ambitie

Kloekmoedig mijn klauwen gespierd uit de mouwen vol drift om te bouwen fortuin en voorspoed Door wensen verslonden en hoogmoed geschonden doorstaat mijn ziel stonden van streven en strijd Eenklaps honderd builen een resem valkuilen verscheurende muilen ik snik en ik bloed Lot, laat toch mijn wonden mijn missen van zonden niet zomaar uitmonden in dreven van spijt Phil K.
Meer lezen

Vloek

Ik leefde nooit in rechte lijn op weg naar één gegeven iets wat ik wou beleven of dat ik graag zou willen zijn Ik waande mij niets dierbaar toen het was me al zo simpel wat waaien als een wimpel geen angst voor smet op mijn blazoen Tot plots een vloek mijn geest bedroog en aandrong op meer eerzucht de hoop gebakken kotslucht waar Lucifer ons mee bespoog Die helse kwelling verrot nu mijn tijd Mijn sterfbed zal zwart zien van zielige spijt Phil K.
Meer lezen