Vloek

Ik leefde nooit in rechte lijn
op weg naar één gegeven
iets wat ik wou beleven
of dat ik graag zou willen zijn

Ik waande mij niets dierbaar toen
het was me al zo simpel
wat waaien als een wimpel
geen angst voor smet op mijn blazoen

Tot plots een vloek mijn geest bedroog
en aandrong op meer eerzucht
de hoop gebakken kotslucht
waar Lucifer ons mee bespoog

Die helse kwelling verrot nu mijn tijd
Mijn sterfbed zal zwart zien van zielige spijt



Phil K.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Certifying the Neighborhood of the Mind

To start off this blog, I'd like to cite the following passage from Walker Percy's brilliant novel,  The Moviegoer : Panic in the Streets  with Richard Widmark is playing on Tchoupitoulas Street. The movie was filmed in New Orleans. Richard Widmark is a public health inspector who learns that a culture of cholera bacilli has gotten loose in the city. Kate watches, lips parted and dry. She understands my moviegoing but in her own antic fashion. There is a scene which shows the very neighborhood of the theater. Kate gives me a look-it is understood that we do not speak during the movie. Afterwards in the street, she looks around the neighborhood. "Yes, it is certified now." She refers to a phenomenon of moviegoing which I have called certification. Nowadays when a person lives somewhere, in a neighborhood, the place is not certified for him. More than likely he will live there sadly and the emptiness which is inside him will expand until it evacuates the entire nei...
Meer lezen

Ambitie

Kloekmoedig mijn klauwen gespierd uit de mouwen vol drift om te bouwen fortuin en voorspoed Door wensen verslonden en hoogmoed geschonden doorstaat mijn ziel stonden van streven en strijd Eenklaps honderd builen een resem valkuilen verscheurende muilen ik snik en ik bloed Lot, laat toch mijn wonden mijn missen van zonden niet zomaar uitmonden in dreven van spijt Phil K.
Meer lezen