Mijnschacht

Ik wens een drachtig dier te aaien
Snakkend naar banden met het begin
Voor ik alles hier vaarwel zal zwaaien
Verdien ik toch dat greintje zin
Tot zestig in een mijn staan graaien
Naar ijzer, koper en naar tin
Moet ik er toch iets van draaien
Want ik gun de leemte geen gewin
Daarom Amen voor het verfraaien
En dat in koor met mijn gezin
Met grote eer zullen zij mij bezaaien
Weg van de mijnschacht, ’t kerkhof in


- Phil K.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Certifying the Neighborhood of the Mind

To start off this blog, I'd like to cite the following passage from Walker Percy's brilliant novel,  The Moviegoer : Panic in the Streets  with Richard Widmark is playing on Tchoupitoulas Street. The movie was filmed in New Orleans. Richard Widmark is a public health inspector who learns that a culture of cholera bacilli has gotten loose in the city. Kate watches, lips parted and dry. She understands my moviegoing but in her own antic fashion. There is a scene which shows the very neighborhood of the theater. Kate gives me a look-it is understood that we do not speak during the movie. Afterwards in the street, she looks around the neighborhood. "Yes, it is certified now." She refers to a phenomenon of moviegoing which I have called certification. Nowadays when a person lives somewhere, in a neighborhood, the place is not certified for him. More than likely he will live there sadly and the emptiness which is inside him will expand until it evacuates the entire nei...
Meer lezen

Ambitie

Kloekmoedig mijn klauwen gespierd uit de mouwen vol drift om te bouwen fortuin en voorspoed Door wensen verslonden en hoogmoed geschonden doorstaat mijn ziel stonden van streven en strijd Eenklaps honderd builen een resem valkuilen verscheurende muilen ik snik en ik bloed Lot, laat toch mijn wonden mijn missen van zonden niet zomaar uitmonden in dreven van spijt Phil K.
Meer lezen

Vloek

Ik leefde nooit in rechte lijn op weg naar één gegeven iets wat ik wou beleven of dat ik graag zou willen zijn Ik waande mij niets dierbaar toen het was me al zo simpel wat waaien als een wimpel geen angst voor smet op mijn blazoen Tot plots een vloek mijn geest bedroog en aandrong op meer eerzucht de hoop gebakken kotslucht waar Lucifer ons mee bespoog Die helse kwelling verrot nu mijn tijd Mijn sterfbed zal zwart zien van zielige spijt Phil K.
Meer lezen