Geschil

In een eettent tafelend met glas en hap
belanden de gezellen in een gesprek,
van merrietjes en veulentjes naar
leeuwinnetjes en welpjes, tot plots
de macht des mens en diens kindjes.

Met geluid van opwindend trillende stembanden
vervormd door zorgvuldig worstelende tongspieren
eisen de gezellen elkanders luisteren, maar
mond en oor vibreren zelden harmonieus.

Bruusk verschijnen klauwen uit hun poten
die met welgemikte uithalen woeste wonden
slaan in wat vroeger gave vellen waren.

Bloed spat beschamend walgelijk in het rond
en andere eters zien hun maaltijden onherroepelijk besmet.

Ieder kiest daarop zijn kamp en knokt lustig mee

tot het gelijk.


- Phil K.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Certifying the Neighborhood of the Mind

Ambitie

Vloek